RINCÓN NATURAL Ó NORTE DE GALICIA
Unha sociedade que decide organizarse sen unha ética mínima, altruísta e respetuosa coa natureza, está trazando o camiño da súa propia autodestrucción.
Leonardo Boff
sábado, 12 de fevereiro de 2011
terça-feira, 8 de fevereiro de 2011
O cáncaro branco
Aínda que os exemplares albinos non son raros no mundo vexetal, sempre chama a atención topar con eles en estado silvestre. Nesta acasión tocoulle ó cáncaro (Primula acaulis subsp.acaulis) especie de floración tempraneira e fermosa, que nestas épocas adorna, prados húmidos, cunetas e zonas sombrizas de toda Galicia.

Estes exemplares albinos apareceron nun monte, ó carón dun pequeno regato, no Barqueiro, concretamente en Pumar de Vale.

Había máis ou menos vinte exemplares, dos cales, polo menos seis tiñan pétalos brancos, e non o típico cor amarelento.

Hai unha subespecie endémica de Mallorca, chamada prímula branca (Primula acaulis subsp. balearica) que se asemella bastante a esta nosa, cando aparece nesta cor.
Sen máis, despídome ata outra, moitas gracias por me ler.

Estes exemplares albinos apareceron nun monte, ó carón dun pequeno regato, no Barqueiro, concretamente en Pumar de Vale.

Había máis ou menos vinte exemplares, dos cales, polo menos seis tiñan pétalos brancos, e non o típico cor amarelento.

Hai unha subespecie endémica de Mallorca, chamada prímula branca (Primula acaulis subsp. balearica) que se asemella bastante a esta nosa, cando aparece nesta cor.
Sen máis, despídome ata outra, moitas gracias por me ler.
sexta-feira, 4 de fevereiro de 2011
O tal Prionus
Este fermoso escarabello que apareceu pousado nun choupo, por terras do Barqueiro, é un macho de Prionus coriarius.

É un gran cerambycido,que pode chegar a medir ata os 45 mm, ten unha actividade nocturna ou crepuscular.


É un gran cerambycido,que pode chegar a medir ata os 45 mm, ten unha actividade nocturna ou crepuscular.
Aliméntase principalmente da madeira morta das cada vez máis escasas caducifolias da nosa bisbarra, polo que se sin ter coñecemento ningún da poboación nin da distribución deste espectacular escarabello pola nosa terra, case poido asegurar, que por desgracia non é moi abundante. E seguirá sin selo mentres entre outras cousas, non poñamos parada á cada vez máis abafante poboación de eucalypto.

E se por un casual a femia deste coleóptero atopa o tronco dun carballo morto poñerá os ovos na cortiza.
Unha vez que as larvas eclosionan, penetran e viven durante un breve periodo alimentándose baixo a cortiza, para máis tarde penetrar no tronco facendo galerías e alimentándose da madeira morta.
O seu ciclo de vida dura uns tres anos, e saen como adultos nos meses de verán.
Sen moito máis que decir e desexando que este escarabello siga revoloteando nas noites de verán desta bisbarra, despido esta nova entrada.
Un saúdiño e moitas gracias por me ler.
Subscrever:
Mensagens (Atom)