O seu nome é Aglia tau, en España só está presente na cornisa cantábrica e nos Pirineos.
En Galicia foi citada por primeira vez no ano 1977 por Fernandez Vidal. Ten unha distribución moi reducida estando citada só nas Fragas do Eume, e na Serra do Candán en Lalín, máis recentemente foi citada no Courel e nos Ancares. Non parece que fora citada por estas terras, nin tanpouco foi esta zona incluída como de potencial distribución da especie, a pesar de non estar tan lonxe das Fragas do Eume.

Este exemplar é unha femia que estaba pousada nun felgo seco, nun monte de galería dominado por carballos, ameneiros e aveleiras a 350 metros de altitude. Nalgunha outra ocasión puiden ver revolotear durante o día algún exemplar macho, pero ata agora que atopei este exemplar que puiden fotografiar, non reparara na especie nin a identificara, parece difícil poder fotografiar un macho sen ser capturado, xa que voan a unha velocidade importante e nunca as vin pousarse.

Fóra de Galicia esta especie parece alimentarse case exclusivamente de faias, mentres que na nosa terra a falta de masas desta especie, parece ter preferencia por aveleiras como pranta nutricia.

A súa actividade céntrase nos meses de Abril ata Maio-Xunio, según a altitude. O macho de forma xeral voa polo día durante a mañá en busca de femias, aínda que tamén o pode facer de noite se ten algunha luz artificial, a femia so voa de noite. Teñen unha soa xeración o ano, a posta realízase nas gretas dos troncos das árbores desenrolándose as eirugas dende maio ata agosto, pasando por 4-5 estadíos e pupando a partir deste mes na follarasca do chan. Neste estado pasan o inverno, para xurdir como bolboretas na primaveira seguinte, esta ten unha embergadura de ente 6-8,5 cm e unhos fermosos "ocelos" de cor púrpura que encerran unha mancha branca que recorda a letra grega tau, da que provén o seu nome.

Para ver algún dato máis sobre a distribución e costumes da especie en Galicia premede no título.
Sen moito máis que engadir despídome polo momento, moitas gracias por me ler.
No mundo dos insectos queda moito por descubrir.
ResponderEliminarBoa entrada e "hallazgo" ;)
Unha aperta!